1895 yılında, Paris Operası'nın yakınındaki Grand Café'nin bodrum katında, her biri en fazla 50 saniye süren 10 kısa filmden oluşan bir program gösterildi. Auguste ve Louis Lumière kardeşlerin bu ilk halka açık gösterimi, sinemanın doğuşu olarak tarihe geçti. Aradan geçen 130 yılda sinema, video oyunları ve animasyon gibi hareketli görüntü endüstrileri hayatımızın her alanına nüfuz etti. Bugün ise Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, yaratıcı endüstrilerin geleceğine dair kaleme aldığı köşe yazısında, ekranlarla olan ilişkimizi yeniden tanımlamamız gerektiğini savunuyor.
Macron, sinema salonlarından televizyon ekranlarına, oradan da avuçlarımıza kadar uzanan bu yolculuğun, görsel kültürün merkezine ekranları yerleştirdiğini belirtiyor. Ancak ekranların nötr olduğunu, yani iyi ya da kötü olmadığını; asıl meselenin bu ekranların nasıl kullanıldığı olduğunu vurguluyor. Sosyal medyanın yükselişi ve görüntü enflasyonunun yarattığı 'bilişsel savaş' riskine dikkat çeken Macron, ebeveynlerin çocuklarının dikkat sürelerinden, öğretmenlerin kesintisiz görüntü akışıyla rekabet etmekten, sanatçıların izleyici bulma endişesinden bahsediyor.
Fransız lider, ekranların kendisinin düşman olmadığını, aksine tarihte hiç olmadığı kadar çok insanın farklı kültürlere, filmlere ve fikirlere erişmesini sağladığını ifade ediyor. Bir ekranın eğitebileceğini, bağlantı kurabileceğini ve ilham verebileceğini söyleyen Macron, asıl sorunun bu vaadi korurken yanlış giden şeylerle yüzleşmek olduğunu belirtiyor. Ona göre çözüm, ekranlardan uzaklaşmak değil; onlarla olan ilişkimizi yine ekranların üzerinde değiştirmek.
Macron, hareketli görüntü sanatlarının (sinema, diziler ve video oyunları) dijital devrimle dönüştüğünü, ancak aynı zamanda bir ekranın en iyi halinin ne olabileceğini gösterdiğini savunuyor: sürekli dikkat, hayal gücü ve yazarlık. Bu endüstrilerin, ekranların zararlarına karşı bir panzehir olabileceğini öne süren Macron, yaratıcı endüstrilerin geleceğine yönelik kapsamlı bir vizyon ortaya koyuyor. Yazının devamında, bu vizyonun nasıl hayata geçirileceğine dair somut önerilerin yer alması bekleniyor.
Macron'un bu çıkışı, yalnızca Fransa'yı değil, küresel ölçekte tüm ülkeleri ilgilendiren bir tartışmayı alevlendiriyor. Türkiye'de sinema, dizi ve oyun sektörleri son yıllarda büyük bir ivme yakalamış durumda. Özellikle dijital platformların yaygınlaşmasıyla birlikte Türk yapımları dünya genelinde izleyiciyle buluşuyor. Ancak ekran bağımlılığı, dijital okuryazarlık ve içerik üretimindeki sürdürülebilirlik gibi konular, Türkiye'de tartışılan başlıklar arasında. Macron'un bu manifestosu, Türkiye'deki yaratıcı endüstrilerin geleceği için de önemli bir tartışma zemini oluşturabilir.
Macron'un yazısının tam metni henüz kamuoyuyla paylaşılmış değil. Ancak öne çıkan başlıklar, ekranlarla ilişkimizi yeniden şekillendirmek için kültürel üretimin merkeze alınması gerektiğine işaret ediyor. Fransa'nın, Avrupa Birliği'nin dijital ve kültürel politikalarında öncü bir rol üstlenmesi bekleniyor. Bu kapsamda, yerli ve bağımsız yapımların desteklenmesi, dijital platformlarda şeffaflık ve telif haklarının güçlendirilmesi gibi adımların atılabileceği konuşuluyor.
Macron'un bu hamlesi, yaratıcı endüstrilerin sadece ekonomik bir değer değil, aynı zamanda toplumsal bir dönüşüm aracı olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor. Ekranların karanlık tarafıyla mücadele ederken, onların aydınlık potansiyelini ortaya çıkarmak, geleceğin kültür politikalarının temelini oluşturacak gibi görünüyor.
Petrol fiyatlarının 90 doları aşması ve ABD tahvil getirilerindeki rekor yükseliş, küresel piyasalarda yeni bir faiz artışı dalgasının habercisi olabilir.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!
E-posta adresiniz yayımlanmayacaktır. Gerekli alanlar (*) ile işaretlenmiştir.
