Hayran kitlesinin sınırlarını zorlayan Rick and Morty serisi, bugün farklı bir yüzle izleyicilerin karşısına çıkıyor. Daha önceki seri hayallerinde zirveye ulaşırken, bu yeni proje orijinal yapımın büyüsünü taşıyamasa da zaman geçtikçe kendine özgü bir eğlence düzeyi yakalamaya çalışıyor.
Başlangıçta biraz sönük ve durgun izlenen President Curtis adlı dizi, ilk bölümlerinin yorucu temposunu geride bırakarak daha esprili, çılgın ve odaklanmış anlara sahip. On bölümlük ilk sezon boyunca seyircinin kalbinden bir kult haline gelmeyi başaramasa da, özgün ve tuhaf bir kaçış sunuyor.
Hizmetinde yeniden Keith David'in seslendirdiği President Curtis liderliğindeki bu yapım; ülkenin yönetiminden çok şahsi görevlere odaklanıyor. Bölüşmüş bir CEO olan Başkan Curtis, geleneksel devlet işlerine ilgi duymuyor. Onu bekleyen şey ülkeyi yönetmek ya da benzeri resmi sorumluluklar değil. Onun dünyası, kahraman gibi kurgulanmış bireysel karşı konulmaz misyonlar ve seçmenleriyle birlikte çevrimiçi video oyunları oynamakla geçiyor.
Serinin girişinde yaşanan bir basın toplantısı hikayesiyle başlıyor: President Curtis, ikonik Amerikan ağaç kesici figürü Paul Bunyan'ı öldürdüğünü duyuruyor. Ancak bu karakterin aslında sivil hayattan uzak, vahşi ve devasa bir açgözlü yamyam olduğu ortaya çıkıyor. Bu durum başlangıçta basit bir şaka gibi görünse de daha sonra sezon içinde olayın derinliğini artırarak seri için belirlediği odağı gösteriyor: Genellikle Rick and Morty’nin çok büyük bir tehdit olarak algılamayacağı, Amerika tarihi ve vatandaşlığı ile ilişkili küçük ölçekli tehlikeler.
President Curtis'in yeni maceralarına katılan iki önemli yardımcı karakter var. Birincisi O’Doyle (Jim Rash), yeraltı istihbarat hizmetlerinde görev yapan, yarı preans özelliklerine sahip gizli bir ajan. Diğer yardımcısı ise Banks (Stephanie Beatriz) karakteri. Kendisine yeni atanan baş danışman olan Banks, tam olarak bir sibernetik cyborg olmasa da sinirsel esnekliği maksimum düzeye çıkarılmış özel yeteneklere sahip biri. Bu iki yardımcı karakter, President Curtis’in kurgusal görevlerinde ona eşlik ediyor.
Serinin ilk bölümü, CIA'nın Kennedy yönetimi döneminden kalmış gizli bir tarih içeren ay inişi çekimlerini koruma çabasıyla başlıyor. Ancak başlangıç kısmı tüm bu yeni karakterleri ve dizinin genel yapısını tanıtma konusunda beklenen etkiyi yaratmakta zorlanıyor.
efkatli bir bakışla ilk bölümden ayrılan izleyici, O’Doyle'un kişiliği veya Banks'in robotik olarak geliştirilmiş yetenekleri hakkında net bir fikir edinemiyor. Bu eksikler eleştirilse de, diziye daha fazla şans verildiğinde durum değişmeye başlıyor. Seri ilerledikçe Bank’ın baş danışmanlık rolü ve O’Doyle’un yarım preans kimliği daha belirginleşerek eğlenceyi artırıyor.
Rastgele yürüyen bir konsept olmaktan çıkıp dikkat çeken bölümlere ulaşılıyor. Örneğin, O’Doyle'un DNA'sındaki preans kısmını konu alan annesiyle ilgili bölümde veya Bank için yapılan geriye dönük açıklamalarda karakterlerin derinliği hissediliyor. Bu ilerleme hızına bakılırsa dizinin altıncı veya yedinci sezonlarında bu karakterler hem yapısal hem de eğlenceli olarak zirve yapma potansiyellerini taşıyor.
Tarihi ve siyasi konulardan uzak, özgün bir mizah sunan President Curtis, nihayet kendine has nüansları bulmaya başladı. Bu duruma göre dizi, başlangıcındaki aksaklıklara rağmen izleyicisine kıymetli çeşitlilikte keyifli sahneler vadediyor.
Jeff Probst, Paramount'un DEI politikalarındaki geri adıma rağmen Survivor'da çeşitlilik anlayışının değişmediğini açıkladı.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!
E-posta adresiniz yayımlanmayacaktır. Gerekli alanlar (*) ile işaretlenmiştir.
