Teknoloji
Ölçek Sınırına Çarpanlar: Trendyol Veri Merkezi Neden Multi-Site EVPN Mimarisini Seçti?
Hexcore, Trendyol'un tek bir büyük ağ yapısından Multi-Site EVPN mimarisine geçiş kararını analiz ediyor.
Hexcore
3 dk
25 Haziran 2026
Büyük veri merkezi tasarımlarında tek bir dev yapı kullanmak, yani tüm sistemin tek bir ağ düzleminde (tek fabric) toplanması ilk bakışta çok cazip görünebilir. Her şeyin tek bir BGP alanında yer aldığı ve her cihazın diğerleriyle kolayca haberleştiği bu 'büyük havuz' mantığıyla çalışır. Ancak platformunuz büyümeye başladıkça, bu düzenli yapı sükûnetten uzaklaşır ve yönetilmesi zor devasa bir denize dönüşebilir. Trendyol gibi dünyanın en büyük e-ticaret altyapılarından biri için karşılaşılan bu büyüme kısıtlamaları neydi ve çözüm olarak neden Multi-Site EVPN mimarisine yöneldiler? Hexcore, bu teknik derinliğe eğiliyor.
Mimaride VXLAN (Veri Düzlemi) ve EVPN (Kontrol Düzlemi) arasındaki farkı anlamak çok önemlidir. EVPN; bir paketin hedefinin hangi fiziksel cihaza veya adresine ait olduğunu bulur. VXLAN ise bu hedefe ulaşmak için veriyi nasıl paketleyeceğini belirler. Bu mimaride, Leaf olarak da bilinen cihazlar birbirleriyle tüneller kurarak haberleşirler (VTEP’ler). Ancak ağdaki cihaz sayısı artıp limitler dolmaya başladığında sorunlar ortaya çıkar.
BGP protokolü üzerinden yönetilen yön haritaları (MAC ve IP adresleri) arttıkça, Leaf cihazlardaki kontrol düzlemi yorulur ve performans düşmeye başlar. Mevcut kaynakların %80'ini sürekli kullanma durumu, bir otobüs metaforu gibi düşünülebilir: Kapasitesi 40 yolcu olan bir araç, konfordan ödün vermeden en fazla o kadar kişiyi taşımalıdır; fazlasını taşımak sistemi zorlar.
Ölçek sorunlarını çözmek için Trendyol, veri merkezlerini ayrı 'Multi-Site' (Çok Noktalı) bölgelere ayırdı ve aralarında özel bağlantılar kurdu. Bu yaklaşımın temelinde Border Gateway (Sınır Geçidi Geçit Kapısı - BGW) kavramı yatıyor. Multi-Site mimarisi şu kritik avantajları sunuyor:
Kontrol Düzlemi Güvenilirliği: Farklı siteler bir araya geldiğinde, her birinin binlerce yön bilgisini (Route) karıştırması yerine sadece o sitenin kendi sınır geçidi üzerinden haberdar olması sağlanır. Leaf cihazlar, uzak bir sitenin yüzlerce farklı VTEP'ine doğrudan ihtiyaç duymaz; yalnızca yerel BGW'ye ihtiyaç duyar.
Veri Akışının Yönetimi: Site A'daki bir Leaf'ten çıkan veri paketi önce kendi site sınırındaki BGW'ye tünellenir, burada çözülür ve ardından hedef site olan Site B için yeni bir tünelle yeniden paketlenip gönderilir. Bu segmentasyon, ağın karmaşıklığını yönetimsel olarak ciddi ölçüde azaltır.
Sürekli Çalışabilirlik (Anycast): Tek bir merkezi geçit kapısı yerine birden fazla cihaz Anycast mantığıyla çalışır. Tüm bu BGW'lerin aynı sanal IP adresini kullanması sayesinde trafik tüm sunucular arasında eşit olarak dağıtılır ve birinde oluşacak arıza anında diğerleri kesintisiz trafiği devralır.
Messa (Yayınlanmamış, Bilinmeyen Tek Adresler) ya da Yayınlar gibi ağın en yaramaz trafik türlerini kontrol altına almak Multi-Site tasarımının ana hedeflerinden biridir. BGW cihazları, tek bir sitedeki yayın trafiğinin diğer sitelere kontrolden çıkıp tüm veri merkezini çökertmesini önleyen kritik bir güvenlik katmanı sağlar.
Ölçeklenebilirlik sadece yazılım ve donanımsal kapasiteden ibaret değildir; aynı zamanda operasyonel esneklik demektir. Trendyol, bu mimariye geçiş sürecinde yaklaşık 150 saatlik gece çalışmalarını başarıyla tamamladı. Bu stratejik değişim sayesinde veri merkezi kapasitesi hızla genişleyerek sadece üç bölgeye yayılmış binlerce sunucu desteği sağlanmış oldu.
Maliyet etkinliği ve sınırsız büyüme potansiyeli arayan ağ mühendisleri için, Multi-Site EVPN mimarisi bir kaçış noktası değil, geleceğin veri merkezi inşa etme standardı olarak karşımıza çıkıyor. Doğru planlama ve doğru teknik tercihlerle, başlangıçta karşılaşılan tüm sınırlamaların çok ötesine geçmek mümkün.
Topluluk yargısını şekillendirmek için fikrini tek bir sinyalle belirt.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!
E-posta adresiniz yayımlanmayacaktır. Gerekli alanlar (*) ile işaretlenmiştir.