Costa Rica sinema dünyasının önde gelen isimlerinden Hilda Hidalgo, kariyerinde büyük başarılara imza attığı yeni projesi Cousins adıyla yeniden anlatıcık koltuğuna oturuyor. Daha önce Gabriel Garcia Marquez’in eserinden uyarladığı 'Aşk ve Diğer Şeytanlar' gibi çok konuşulan yapımlarla izleyiciyle buluşan Hidalgo, bu yeni eseriyle hem kurgusal sinemanın sınırlarını zorlamayı hem de toplumsal bir meseleyi mercek altına almayı hedefliyor. Bu proje, onun son film Violeta at Last’taki başarısının ardından geldiği için merak konusu oldu ve izleyiciye bambaşka bir pencere sunacak gibi görünüyor.
Hidalgo'nın bu yeni yapımı Cousins, genç kızların yaşadığı zorlu bir travmatik olaydan sonra evlerinden kaçmak zorunda kalmalarını konu alıyor. Film; kaçış, işbirliği ve yoğun hislerin yarattığı zihinsel bir labirent içinde gelişiyor. Hikayenin merkezinde, kendi cep telefonlarını kullanarak gerçeği ifşa etmeye çalışan iki on iki yaşındaki kız var. Onlar bu yolla anlatılamayanla yüzleşiyor ve seslerini duyurmanın bir yolunu bulmaya çalışıyor.
Hidalgo bu filmde kullandığı yaklaşımı son filmlerindeki belgesel çalışmalarından alarak kurgusal sinemaya hibrit (karma) bir kimlik kazandırmayı amaçlıyor. Sanki izleyici, bir hikaye anlatıcısından ziyade o anların içinde gibi hissedecek.
Hidalgo, sinemanın doğası gereği kolektif bir sanat biçimi olduğuna inanıyor ve en güçlü yapımların tüm ekibin ortak emeğiyle ortaya çıktığını vurguluyor. Ancak geleneksel filmlerde aktörler genellikle zaten tam olarak tanımlanmış bir yapı içinde çalışırlar. Hidalgo, bu proje ile genç oyuncuları hikayenin ortak yazarlarından biri olmaya davet ederek işbirliği kavramını daha da ileriye taşıyor.
Filmin kurgusunda, genç aktrisler kendi mobil telefonlarını kullanarak hikayenin bazı sahnelerini kendileri çekiyorlar. Bu durum, sadece filmin değil aynı zamanda karakterlerin de aidiyeti olan yeni bir görsel dil oluşturuyor. Hidalgo bu teknik yaklaşımı daha önce dev bütçeli belgesel projesi Two Homelands'ta da kullanmıştı.
Hala Küba üzerine çektiği o zamanlarda, uluslararası sesin ulaşamadığı yerlerde yüksek kaliteli cep telefonları merkezdeki kadınlara gönderilmiş ve günlük yaşamlarından anlık görüntüler kaydedilmesi talep edilmişti. Bu amatörce yaklaşımla elde edilen ham materyal; dışarıdan profesyonel bir kamera asla yakalayamayacağı doğal bir samimiyet ve duygusal aciliyet katmıştı.
Hala Küba örneğindeki bu stratejinin Cousins ile de benzer şekilde uygulandığı belirtiliyor. Ancak burada konu, oyuncuların kendi hayatlarının belgelenmesi değil; gençlerin film yapım sürecine aktif olarak katılımları haline geliyor. Gerçek arkadaşlıklar kurarken ve tecrübelerini paylaşırken çekilen bu sahneler, daha sonra kurgulanmış drama sahnelerinde de kullanılıyor. Bu sayede filmin görsel dili derinleşiyor, yalnızca o çocukların erişebildiği perspektifler ekrana taşınıyor.
Film daha çok bir gençlik draması gibi görünse de altında yatan derin tema cinselliğin uyanışı. Bu, bireyin kendi cinsel kimliğini keşfettiği yaşlarda kendini bulması sürecini konu alıyor. Hidalgo bu durumu son derece paradoksal olarak nitelendiriyor; zira arzunun henüz narin ve hayranlık dolu olduğu bir dönemde, aynı zamanda şiddetle de damgalanabilmesi gerekir.
Yazar ayrıca Costa Rica toplumunda yaşanan cinsel şiddet pandemiğine dikkat çekerek filmi anlatıyor. Bu kadar yaygın bir meseleyi görmezden gelmenin mümkün olmadığını belirtiyor; kendi yakın çevresinden ailelerine kadar bu konunun hiç kimseyi etkilemediğini düşünüyor.
Hidalgo, esere dokunan şeyin ne olduğunu vurguluyor: Film, genç kızlara yapılan şiddetle tanımlanmıyor. Aksine onların bu travmayı deneyimleme biçimiyle şekilleniyor; içlerinde keşfettikleri özerklik, direnç ve isyan duygusu filmin ruhunu belirliyor.
Hilda Hidalgo yeni projesinin oyuncu seçimini şimdilik bekletiyor. Bunun temel nedeni finansmanın tamamlanmasını sağlamak ve eş zamanlı uluslararası ortaklarla anlaşmaya varmak zorunda olması. Çocukların rolünü üstlenmesi nedeniyle bu sürecin özenle yönetilmesi gerektiğini belirtiyor.
Hidalgo, küçük bir sinema pazarına sahip Costa Rica için uluslararası iş birliklerinin hayati önem taşıdığını ekliyor. Yerel kaynaklarla film yapmak mümkün olsa da bu süreç oldukça zorlu ve dağıtımı sınırlayıcı olur. Uluslararası ortaklık sadece finansmana ulaşmayı kolaylaştırmakla kalmıyor, aynı zamanda filmin geniş kitlelere ulaşması ve uluslararası bir kimlik kazanması için de kapıları açıyor.
Topluluk yargısını şekillendirmek için fikrini tek bir sinyalle belirt.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!
E-posta adresiniz yayımlanmayacaktır. Gerekli alanlar (*) ile işaretlenmiştir.
