Dracamar’ın PC inceleme kopyası, Petoons Studio tarafından Atarita’ya gönderilmiştir.
Selam! Bugün sizleri oldukça şirin görünümlü bir platform oyunuyla karşılıyorum. 2000‘lerin başında genel kitleyi hedef alan ve basit eğlence diyebileceğimiz platform oyunlarına aşina mısınız? Dracamar bizi o zamanki hislerle kucaklıyor. “Üç boyutlu platform oyunları zor olur” demeyin, bazı örnekler herkese hitap edebiliyor. Dracamar bunların içerisinde tam olarak nasıl bir yerde konumlanıyor, gelin, bakalım.
Şirinliklerle dolu bir dünyanın koruyucusu olmaya var mısınız?
Yıllar içerisinde Peppa Pig, Bratz ve Monster High gibi hem küçük yaştakilere hem de genel kitleye hitap eden markaların oyunlarıyla adını duymuş olabileceğiniz Petoons Studio, 3Cat ile birlikte Dracamar‘ı geliştiriyor. Diğer oyunlarından da aşina olabileceğiniz, 2000‘lerin başında çıkmış ve unutulmuş bir oyun havası Dracamar‘la da devam ediyor. İlk izlenimimi söylemem gerekirse, yıllar önce Burger King‘te bir video oyun makinesinden üç boyutlu platform yapıda bir oyun oynamıştım. Artık hayalimde çok silik kaldı ancak benzer hisleri bu oyunda yeniden yaşadım.
Dracamar genel kitleye hitap eden ve basit eğlence diyebileceğimiz bir üç boyutlu platform yapısıyla eğlenceli saatler vadediyor. Üç farklı karakterden dilediğiniz bir tanesiyle maceraya atılabilirsiniz. Karakterden karaktere değişen bir özelliğiniz bulunmuyor. Diyarınızı tehdit eden yüksek teknolojiye sahip kötücül bir düşmanımız var. Silahıysa oldukça etkili: Kime temas ederse o kişiyi kendi tarafına geçiriyor. Bu, tonton minnoş bir teyze de olabilir, hikâye boyunca sık sık karşılaşacağımız şirin Okiler de olabilir.
Oyunun sistemi oldukça basit: Genel haritada karakterimizin nereye gideceğini kontrol ediyoruz. Belli şartları karşıladığımız takdirde gelişim devam ediyor ve ileriki seviyelere erişebiliyoruz. Seviyeler başı ve sonu belli olan, kısmen çizgisel ancak geniş ve dallanan bir tasarıma sahip. Keşfetmeden düz bir şekilde oyunda ilerlerseniz seviyenin, hâliyle de oyunun birçok ögesini kaçıracaksınızdır. Oyun bu konuda oldukça net: Haldır huldur çıkışa kadar yol alayım, derseniz, gelişim gösteremezsiniz. Peki keşif sürecinde neler saklı? Ve nasıl bir etkileri var? Gelin, onlara bakalım.
Yolumuz boyunca kötü adamın tarafına geçmiş, beyni yıkanan canlılar çıkıyor. Bunlar Okiler, arılar ya da dediğim gibi herhangi bir insan olabilir. Kimisi herhangi bir seviye içerisinde ilerlememizi durdurmak için belirirken kimisi için özel bölüm sonu canavarı bölümleri bulunuyor. Özel olanların ilerlemeye doğrudan bir katkısı yok ancak oyunu detaylıca keşfetmek ve kostüm gibi ek özelliklerinden faydalanmak için kaçırmamanızı tavsiye ederim. Bu üç karakter arasında dilediğiniz an geçiş yapabiliyorsunuz. Dükkandan ya da ilerlemeden elde ettiğiniz kozmetiklerle görünüşünüze güzellik katmayı unutmayın!
Gelelim oynanışa. Yolumuz boyunca bize eşlik eden bir Oki dostumuz var. Oldukça sihirli birisi! Belli bölgelerde ilerlememiz için büyük öneme sahip. Şekil değiştirebilme özelliği sayesinde bazen trambolin, yelken kanat ve benzeri araçlara dönüşebiliyor. Çift zıplama ve duvara tutunma gibi platform oyunlarından alışkın olduğumuz birçok yetenek, baştan itibaren karakterimizde bulunuyor. Seviyeler ilerledikçe Oki‘mizin dönüştüğü araçlar ve bizi bekleyen engeller, düşmanlar dahil, gelişmeye ve değişmeye başlıyor.
Basit oynanışlı nostaljik bir deneyim arayanlar, bu üç boyutlu platform oyununa göz atabilir
İsimlendirmemden yola çıkarak oyunun genel olarak basit bir yapıda olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Daha çok keşfetme odaklı bir platform süreci sunuyor. Çok basitlikten keyif almayan birisiyseniz sıkılabilirsiniz ancak bazen bu tarz oyunlar da keyifli olabiliyor. Daha çok otomatik hareket edebileceğiniz ya da belki de arkadaşlarınızla sohbet ederken veyahut bir şeyi dinlerken oynayabileceğiniz tarzda konumlandığını düşünüyorum.
Peki bu keşif süreci ne vadediyor? Tutsak tutulan Okileri kurtarabilir, beyni yıkanan canlıları kendine getirebilir ve madalyon ile tohum toplayabilirsiniz. Tabii, genel olarak ilerlemenizi motive etmek için olan yıldızları da topladığımızı eklemek gerek. Madalyon ve tohumun ayrı ayrı ilerleme için gerekli olmasını mantıklı buldum. Madalyon daha çok kostüm alacağınız ek seviyeleri açmak için gerekli olurken asıl ilerleyiş tohumlara bağlı oluyor. Bununla birlikte kurtardığımız Okilerden bir dönüt alıp alamadığımızdan emin olamadım. Bence onların da bir motivasyonu olması lazım.
Her bir tohumu ektiğimiz ayrı tarım bölgeleri bulunuyor. Belli seviyeden toplam belli adet ve çeşitte tohum elde edebiliyoruz. Ve bunlar genellikle daha gizli, çoğunlukla vurarak kırdığınızda ortaya çıkacak bölgelerde bulunuyor. Bu yüzden gözden kaçması oldukça olası. Her ne kadar etrafı keşfederek ilerlemeye özen gösteren birisi olsam da birazcık bakar kör diye adlandırdığım bir durumdan mustaribim. Odakla ilgili muhtemelen, ancak gözümün önündeki şeyi bazen kaçırabiliyorum. Ondan mı, bilmem, bir bölümde hiçbir şekilde tohum bulamadığım oldu. Birkaç kere daha aynı seviyeyi oynamak zorunda kaldım.
Belli adet tohumu toplamanız şart ki oyunda ilerleyebilesiniz. Oyunun bu durumda tohum ya da madalyon için tekrardan oynayacak oyuncuyu düşünerek seviye tasarımını yapması lazım. Basit eğlence düzeyindeki bir oyunun basitliği sıkıcı hâle gelmemesi için bana kalırsa püf nokta akıcı olmasıdır ve bu oyunda onun biraz sallantıda olduğunu düşünüyorum. Bu durumda sıkıldığım için ilerlemekte zorlandığım oldu. Genel müzik, ses efektleri ve animasyonları başarılı buldum. Seslendirme de fena değildi. Modellemelerin doku katmanlarını biraz daha ışık, gölge ve renk efektlerine özen göstererek yaptıkları takdirde daha başarılı olacağını düşünüyorum. Bazı anlarda, konuşma baloncuğundaki çizimler dahil, bu kısımlar biraz fazla göze çarpıyor.
Biraz daha oynanışı detaylandıralım. Oyunda üç adet canımız bulunuyor. Hasar aldığınız takdirde bir adet can kaybediyorsunuz. Bunları kırdığınız kutular gibi etraftan yeniden elde edebiliyorsunuz. Eğer aşağı düşerseniz tüm canlarınız gidiyor, yani ölüyorsunuz. Bu da yıldız kaybına neden oluyor. Sonuç olarak en son denk geldiğiniz kayıt noktasında yeniden doğuyoruz. Bu bence akıcılığı olumsuz etkileyen bir unsur. Tek, bilemedim çift can kaybetmeyle düştüğümüz yerden doğmak çok daha keyifli bir oynanış sunardı.
Beklentiyi doğru ayarlayalım: Dracamar’ın sunduğu basit eğlence, pürüzleriyle ortalama bir deneyim vadediyor
Anlayacağınız biraz çıt kırıldım bir karakteriz. En azından düşmanları tekte öldürebiliyoruz diye sevinmeyin, bazı düşmanlar tek vuruşta ölmüyorlar. Ayrıca tek tip de değiller. Yakın vuruş ve uzak vuruş gibi farklı çeşitte ve özelliklerde düşmanlarımız bulunuyor. Bizim vuruş seçeneklerimiz daha kısıtlı ancak oyunun yapısına bağlı olarak çok göze çarptığını söyleyemeyeceğim. Bu konuda çeşitliliği fena bulmadım. Kabiliyetinize bağlı olarak bazı düşmanları gıcık bulabilirsiniz ancak zorlayıcı olduklarını düşünmüyorum.
Okileri kurtarmamızın aksine, beyni yıkanan canlılarla dövüşmenin olumlu bir dönütü neyse ki var. Düşmanlardan düşen özler yine aynı şekilde ilerlememiz için önem arz ediyor. Bazı düşmanlar mağlup olduğunda bu özlerin etrafa fazlaca saçılması ve karakterimizde otomatik toplanmaması, kısa süre sonra kaybolmalarından dolayı can sıkıcı olabiliyor. Çok dinamik bir oynanış sunmadığı için bu durumu da mantıksız buldum. Etrafta tüp hâlinde de bu özleri bazen bulabiliyoruz ve aynı durumu onları kırdığımızda da yaşıyoruz. Çokça kazanmamızı sağlayacak bir unsurda kayıp yaşamayalım bari!
Genel olarak kullanılan ögeler, türün popüler örneklerindeki başarılı tasarımlarla oldukça bağdaşıyor. Bu da oyuna bir potansiyel katıyor. Ancak bu hâliyle yapımı bitmiş bir oyun gibi hissettirmiyor. Biraz daha küçük düzenlemelerin ardından çok daha güzel bir sonuçla bize sunulabileceğini tahmin edebiliyorum. Bu da üzücü tabii ki.
Seviyeler içerisine yerleştirilen basit bulmacalar, düz ilerlemeden uzak ve ilgi çekici bir oynanış katıyor. Daha çeşitli ve seviyeye etkisi olacak şekilde olmalarını yeğlerdim. Bir tuşa bas ve kapı açılsın, tarzı şartlı etkileşim sunan tasarımların dışındaki çoğu örnek, yalnızca madalyon gibi ek ögelere erişim için kullanılmış. Tabii, ilerlemede bunları toplamamızın şart olduğunu hesaba katınca teknik olarak ek öge sayılmayabilirler. Ancak çıkış kapısını bulma sürecimizin “İlerledim, oldu” gibi de olmasını istemezdim. Kaydıraktan kayma, havada süzülme ve zıplama gibi birçok eğlenceli unsurla seviyeler çeşitleniyor. Ancak bunlar çıkışa varış değil, seviye süresince oluyor.
Oyunda kasma ya da çökme gibi bir durum yaşamadım fakat sorunsuz bir deneyim olduğunu da söyleyemeyeceğim. Kamera ve yazı girdileriyle ilgili sorun yaşadım. Bazı durumlarda seviyenin bir kısmı yüklenmemiş ya da modellemeler bozulmuş gibi gözüktüğü de oldu. Ya da büyük “ı”, yani “I” neden Türkçe klavyeyle yazılmış gibi yabancı kelimelerde “İ” ile ve font dışı duruyor, anlamadım doğrusu. Tabii ki de bu kolayca çözülebilecek bir şey ancak oynadığım süreç boyunca bir eşyayla etkileşime girmem gerektiğinde baloncukta hiçbir zaman ipucu verecek işaret gözükmedi. Atıyorum, “Z” yazması gereken yer hep boşluk kaldı. Platform oyunlarını özellikle oyun koluyla deneyimlemeyi sevdiğim için neyse ki o kadar zorlanmadım. Yine de bilgisayarda fazlaca denemeye müsait tuş var, yani seç beğen al! Zor olur doğrusu.
Benim düşüncelerim bu şekildeydi. Fazla beklentiye girmeden, basit eğlence düzeyinde bir üç boyutlu platform oyunu arıyorsanız Dracamar‘a bakabilirsiniz. Seviyeleri tekrar tekrar oynamaktan sıkılmazsanız ya da bir şeyler dinleyerek oynayacak rahat bir oyun arıyorsanız, belki de bu oyun tam size göre. Ancak bazı kişiler için kesinlikle sıkıcı, yüzeysel ya da tekrara düşen bir yapıda gelebilir. Hangi ayarda kaldığınızı en iyi siz bilirsiniz. Anlatması benden, denemesi sizden olsun. Aklınızda herhangi bir sorun kaldıysa yorumlarda yazmaktan çekinmeyin. Buraya kadar okuduğunuz için teşekkürler! Bir sonraki oyunda görüşmek üzere. İyi oyunlar ve sağlıcakla kalın.
