Celestial Return, modern oyun dünyasında metin odaklı anlatının ve atmosferin ne kadar güçlü olabileceğini ispatlayan dikkat çekici bir yapım. Disco Elysium veya Citizen Sleeper gibi eserlerden ilham alarak siberpunk unsurları doğaüstü olaylarla harmanlayan bu oyun, oyuncuyu Netherveil adlı puslu sokaklarda geçen karanlık bir dünyaya davet ediyor. Geleneksel rol yapma (RPG) formüllerinden saparak tamamen hikaye ve okumaya dayalı derin bir deneyim sunuyor.
Oyunun merkezinde dedektif Howard yer alıyor. Ancak bu yolculuk, geleneksel üçüncü şahıs bakış açısıyla karakteri hareket ettirmeye dayanmıyor. Bunun yerine harita üzerinde belirlenmiş ilgi noktaları arasındaki bir çizgiyi takip ediyoruz. Karşılaştığımız her durak ve olay yalnızca metin üzerinden ilerleyen seçimlerimize bağlı; fiziksel eylemlerimiz, oyun içindeki zarların rolü üzerinden şekilleniyor. Bu yapı oyunu adeta interaktif bir çizgi romana dönüştürüyor ve sanat tasarımı ile derinlikli hikayenin ön planda olduğu görsel ağırlıklı bir macera sunuyor.
Celestial Return'da zarların kullanımı alışılagelmiş mekaniklerden çok daha karmaşık. Bu küpler sadece rastgele şans faktörünü belirlemekle kalmıyor; aynı zamanda Netherveil dünyasındaki hayati bir kaynak ve para birimi olarak işlev görüyor. Bir beceri kontrolünü tamamlamak için ceplerimizdeki sınırlı zarlardan ardışık dört adede kadar seçim yapmamız gerekiyor. Bu durum, oyuncuları sürekli risk yönetimine zorlayan stratejik kararlar vermeye itiyor.
Oyuncu, dedektif Howard'ın zihninde sürekli konuşan beş farklı kişilik özelliğiyle etkileşim kuruyor. Tehlikeli olan öfke (Anger Issues), her şeyi mahvedeabilen aptallık (Foolishness) ya da adaleti temsil eden erdem (Virtue) gibi bu özellikler, diyaloglarda farklı cevaplar ve seçenekler açılmasına neden oluyor. Deneyim puanı kazanarak karakterin psikolojik profilini tamamen kendi tercihlerimiz doğrultusunda şekillendirebiliyoruz.
Geliştiricilerin siberpunk şehir tasarımı ve siyasi atmosfer inşasındaki başarısı takdire şayan. Şehir, totaliter ve baskıcı bir yapıyı barındırıyor; devlet tarafından istenmeyen sanat eserleri veya muhalif fikirler acımasızca temizleniyor. Bu evren, sanatın toplumdaki rolü hakkında felsefi sorgulamalar yapmak isteyen oyuncular için zengin bir zemini hazırlıyor.
Oyun Rose gibi kaçak ve tuhaf karakterlerle yapılan gizli görevleri takip ederken bize, sanatın anlamı, amacı ve yasal durumu üzerine kendi fikirlerimizi oluşturma fırsatı sunuyor. Bu entelektüel derinlik, oyunun en güçlü yönlerinden biri olarak öne çıkıyor.
Ancak oyun bu kadar başarılı bir atmosfer yakalamasına rağmen ciddi teknik aksaklıklar içeriyor. Diyalog seçeneklerinin ekranda belirmemesi veya üzerine tıklanamaması gibi hatalar sıkça karşılaşıldı, bu durum kayıt sistemindeki istikrarsızlıkla birleşince deneyimi düşürüyor. Oyunun hikayeyi önceden belirlenmiş tek sonuca zorlamaları ve başarısız atışlar yapıldığında etkileşimden tamamen kopması da oyunun vaat ettiği serbestliği zayıflatıyor.
Görsel stil olarak Berserk veya Akira gibi mangalardan ilham alan el çizimi grafik roman estetiğini kullanılması görsel bir şölen sunsa da, bazı sahnelerde karakterlerin farklı görünmesi ve perspektif hataları gibi tutarsızlıklar gözden kaçmıyor. Geliştirici Metaphor Games yapay zeka kullanılmadığını belirtse de ortaya çıkan bu pürüzler bütçe kısıtlamalarından kaynaklanan insan faktörlerine işaret ediyor.
Müzikal açıdan Berk Şermet'in hazırladığı albüm, tekno, elektronik dans müziği (EDM) tarzını caz ile hatta ölüm metalinin sertlikleriyle harmanlayarak atmosferi olağanüstü seviyelere taşıyor. Ne yazık ki seslendirme kalitesi bu müzikal şölene eşlik edemiyor; geliştiricilerin bütçe sıkıntıları nedeniyle karakterleri kendilerinin seslendirmiş olması, profesyonel bir sonuç yerine samimi bir masaüstü rol yapma oyunu hissi yaratıyor.
<video width=
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!
E-posta adresiniz yayımlanmayacaktır. Gerekli alanlar (*) ile işaretlenmiştir.